जीव गुंतला त्या माळलेल्या गजरयावरती
गुंफून गेले श्वास जणू तो मोगरा होता
थाम्बुन गेलो पुढे न सरलो कणभर भीती
सूर उमटले ओठांवरती
तीही थबकली किंचित वळली कोपरयावरती
पाहिले जेव्हा तिने फिरुनी , एकच तो क्षण होता
उमगले ना श्वास बिलगला , वेडा होता
सूर उमटले ओठांवरती
कधीच ना मी कबुली दिली स्वत:शीच पण
जाणवते आजही मला , मी तो क्षण जिंकला होता
माझाच माझ्या जिंकण्यावर विश्वास नव्हता
अन् ... सूर उमटले ओठांवरती
प्र...साद जोशी
पुणे
१३.०६.२००९
No comments:
Post a Comment