ओळखीचा सूर होता
जीवघेणा वार होता
माझीच ती कट्यार होती
काळ वेळ लावित होता
.......
बरे झाले गेलीस तू ,
आरसा भंगुन गेला
अन् तडे सोबतीला
पखरण त्या तुकड्यांची
घरभर पसरली होती
.......
बरे झाले गेलीस तू ,
सरण माझे मीच नेतो
मीच देतो अग्नी मला
राख सुद्धा सरकली नाही
वाराही तेव्हा स्तब्ध होता
.....
बरे झाले गेलीस तू ,
प्र....साद जोशी
पुणे
१०.०७.२००९
No comments:
Post a Comment