चोचौचंचः जे मनात उमटतं ते तसं तसंच्या तसंच

Wednesday, June 29, 2011

प्रेम उरात दाटतेच नां ?

माझं तुझ्यावर खूप प्रेम आहे हे मला रोज सांगावं लागतंच नां ?
मी नाही सांगितलं तरी आपलं प्रेम उरात दाटतेच नां ?
जरा नजरेआड गेलीस की श्वास थांबल्यासारखा वाटतोच नां ?
कितीही दूर गेलो तरी तुझ्या अगदी जवळ नेहमी असतोच नां ?

प्र...साद 

काल रात्रीपासून छातीत फार धडधडतय हो ,

धूमशान पावसाचे थैमान आभाळभर दिसतेय
काल रात्रीपासून छातीत फार धडधडतय हो ,
मला हल्ली वेधशाळेचे अंदाज खरेच दिसताहेत
ते म्हणाले दोन दिवस पाऊस, पडला की हो
काल रात्रीपासून छातीत फार धडधडतय हो ,

काल पासून काहीतरी विचित्र चित्र दाखवताहेत
कुठे ही कमी दाबाचा किंवा अधिक दाबाचा पट्टा पण नाहीये
तरी त्या विचित्र चित्रात मुंबई आणि पुण्यात खूप ढग दिसताहेत हो
आणि त्यावर म्हणजे कालपासूनचा पाऊस न् थांबता अजूनच वाढतो आहे हो
काल रात्रीपासून छातीत फार धडधडतय हो ,

तसा मी पावसाळ्यात कुठे बाहेर सहसा पडतच नाही
खरे सांगायचे तर अजिबातच बाहेर पडत नाही हो
पण मला माझ्या मित्रांची फारच काळजी वाटायला लागली आहे
मिठी , मुळा , मुठा आणि महानगरपालिका यांचे कधीच काही सांगता येत नाही हो
काल रात्रीपासून छातीत फार धडधडतय हो ,

मी की नै फाआर्र्र्रर्र पूर्वी नोकरी करायचो तेव्हा अमेरिकेतल्या लोकांना
आम्ही खूप प्रकारची माहिती पुरवायचो अर्थात पैसे घेवूनच
तिथे ना एक दीड दिवस आधीच संकटाची तयारी करायचे हो
आपल्याला अशी काही सवय नाही म्हणून मित्रांची काळजी वाटते हो
काल रात्रीपासून छातीत फार धडधडतय हो ,

पावसाळी महिन्यांच्या काही भरोसा नाही हो
मंगळागौरीच्या साड्यान्ना मकरसंक्रांतीला भिजताना पाहिलेय मी
मला सौमित्र , गुरु आणि ना. धों च्या कवितांचा राग नाहीये हो
ऐन पावसात गावी जाताना माझ्याच गाडीचा वायपर खराब झालेला पाहिलंय मी
काल रात्रीपासून छातीत फार धडधडतय हो ,

प्र...साद
११.०६.२०११

पागोळीच्या थेम्बांवर

पावसात वाट पाहिली कुणी कितीदा
अवघडून गेलो बसल्या जागी बरेचदा !
पागोळीच्या थेम्बांवर बहकलो अनेकदा
पावसातच गात बसलो मित्रांसंगे कित्येकदा !

प्र...साद

जर आला उन्हाचा कवडसा पावसातून
देईन धाडून मी त्यास मृगेषाकडे
झेलीत राहीन मग मृगकवडसे एकटाच
हसेन हलकेच अन् सोडेन थोडे तिच्याहीकडे
प्र...साद

पाऊस हा ....

गंध ओला ...
गंध माझा
गंधातून स्निग्ध झाला
रंध्रातूनी झिरपला
पाऊस हा ......

मीही भिजलो
कपडे ओले
प्राजक्त गंधात दरवळला
रोमरोमी पसरला
पाऊस हा .....

खोटे तुझे खरे झाले
चिंब पैसा छोटा झाला
मी माझ्यातच कधी गुरफटलो
अंग न् रंग एक झाला
पाऊस हा .....

दार उघडे
खिडकी भिजली
पडद्यातुनी चिंब चिंब हलकेच डोकावला
गंध, रंग, अन् अंग एक झाले
पाऊस हा ....

प्र...साद जोशी
१२.०६.२०११
पुणे

प्राजक्त मला गोंजारीत होता !

खाली शेवाळ असं साठलं
पाऊस अन् गळक्या खिडक्या
खाली पारिजातकाचा असा सडा
पाऊलच काय मनदेखील घसरलं

असा सपशेल आडवा मी त्या सड्यावरी
गंधात त्याच्या गुंतून गेलो
हात शेवाळी गाल केशरी
प्राजक्ताने मला सावरलं

हातातुनी त्या पायघड्या
माझीच वाट पहात होत्या
मन दरवळलं त्याच वेळी
भीडेनी माझ्या मलाच सोडलं

मग तसाच त्या शेवाळाला
अंगणाचे अंथरूण केले
फुंकर मारायची गरज नव्हती
प्राजक्ताने मन मोहरले

लाज कुणाची अन् कशाला
पारिजात तो माझा होता
मी त्या कुशीत तसाच होतो
प्राजक्त मला गोंजारीत होता !

प्र...साद जोशी
१२.०६.२०११

खेळाचेच जगणे झाले !!!

कागदावरी शब्द उमटला
शब्दातुनी अर्थ सांडला
अर्थातुनी खेळ मांडला
खेळाचेच जगणे झाले
प्र...साद

तरी मस्ती तशीच मनात आहे नां ?

त्या आपल्या तिठ्यावर भेटायचो तेव्हा
आपण सगळे तसेच मस्त असायचो नां ?
आज किती वर्षांनी भेटलो
तरी मस्ती तशीच मनात आहे नां ?

भजी आठवताहेत त्या कुंद हवेतली ?
वाफाळता चहा सुद्धा कधी संपायचा कळायचेच नाही नां ?
कधी दूर गेलो असे कधी वाटलेच नाही नां ?
मस्ती अजून मनात तशीच आहे नां ?

उगीच लोक म्हणताहेत की बऱ्याच वर्षांनी भेटताय नां ?
मला कधी वाटलेच नाही आपण कधी मनाने दूर होतो म्हणून
आज त्या तिठ्यावर खूप जणांचा घोळका आहे नां ?
चहावाल्याने अजून आपल्याला लक्षात ठेवलंय नां ?

परत भेटू असेच अचानक न् ठरवता
कुठल्याच हाकेला ओ द्यायची सवय आपल्याला आहेच नां ?
तशी हाकेला हाक म्हणायची आपल्याला सवय अजिबात नाही नां ?
न् बोलावता सादेला प्रतिसाद द्यायची तशी आपली सवय जुनीच आहे नां ?

प्र...साद जोशी
१९.०६.२०११
पुणे

प्राजक्ताचा सडा !

सांजवेळी तीच अबोली अंगणात
अंगणी माझ्या प्राजक्ताचा सडा
रंगरूप अन् गंध पाहुनिया मोही
वाटे दोघींनाही हेवा !

प्र...साद 

नंदादीप

तुझ्यावर जीव ओवाळायला
मी काय एखादं निरांजन आहे ?
मनगाभारा आपल्या दोघांचा तर आहे
नंदादीप प्रेमाचा कायम तेवत तर आहे !

प्र...साद

मी माझं प्राक्तन स्वत:च लिहितो आता !!!

गाता येत नाही म्हणताना
एक अशी तान गेली निघून
लिहिताना येत नाही म्हणताना
लेखणीतून एकच वार गेला सुटून

कुणाला काय वाटेल याची फिकीर नाही मला
मी कधी मलाच भीक नाही घातली
दुसऱ्यांची चिंता मी कां अन् कशाला करू
मी फिरस्ता अत्ता आहे इथे जाईन कधीही निघून

मी माझ्यासाठी जगतोय याची जाणीव नव्हती
अर्थात आजवर मीही तशी कुणाला दर्शवली नाही
माझ्या कुबड्या आता दुसऱ्यांसाठी वापरणे सोडून दिलंय
माझे पाय पूर्ण समर्थ आहेत माझेच मला कुठेही न्यायला !

एक मागणं मात्र राहूनच गेलं
जे तुम्हाला सांगायचं राहूनच गेलं
मी माझं प्राक्तन स्वत:च लिहितो आता
सोबत होतो आता नाही असा दोष नको आता !

प्र...साद
२९.०६.२०११

दुख को बाहोमे समेटना छोड दिया है मैने !!!

दुख को बाहोमे समेटना छोड दिया है मैने
सुख कभी मुठ्ठीमे में नही होता ये जान लिया मैने

बडे लोग कहते है की सुख मुठ्ठीमेसे रेत की तरह फिसल जाता है
सकारात्मकता खून में मिली और सुख को अपने ही हृदय में पाया मैने

जखमो को कुरेदना आदत थी मेरी
अपने पर ही आसू बहाना पसंद था मुझे
जखमोसे उपर सुख की चादर कभी ढून्डी नही मैने
मेरे पास ही थी ये कभी जाना ही नही मैने

आज सरकती जाती है जिंदगी अपने ही धून मै
मै भी गाता हू अपने ही सुकून से
ये शायद कोई चमत्कार माने कोई
अपने आप पा लिया है खुद को मैने

दुख का बसेरा होगा ये जानता है हर कोई
इम्तेहान हर किसीका होगा ये भी जानता हर कोई
अपनी ही धून में गीत गाता हू मै अभी
आगे बढना अब मेरी फितरत बन चुकी है ये जानता है हर कोई

प्र...साद जोशी
पुणे
२०.०६.२०११

आम्ही सगळे सोडायला गेलो ती तिथे एकटीच होती !!!

आम्ही सगळे सोडायला गेलो ती तिथे एकटीच होती
आम्ही आमची कामे वाटून घेतली होती
कुणी पासाचे काम पाहायला गेलं .
कुणी लाकडे नीट आहेत ना हे पहायला
 ती तरी सुद्धा एकटीच होती ...

आमच्या गोतावळ्यात एकच कोलाहल झाला
आमचा मित्र इतका वेळ सावरलेला
अचानकच उन्मळला आणि कोलमडून गेला
आम्ही सगळे धीर द्यायला धावलो
तरी ती तिथे एकटीच होती ...

आम्ही त्याला बरेच सावरले
तोही लहान मुलासारखा आमचे अता ऐकू लागला
पुढचे विधी चालू झाले , शेवटचे दर्शन हरेक घेऊ लागला
रांग जसजशी कमी झाली शेवटचा प्रवास सुरु झाला
तरी ती तिथे एकटीच होती ...

काही वेळानी परत उद्या सकाळी कुणी यायचे
यावर विचार होऊ लागला
उद्याचा दिवस खराब, अस्थी विसर्जन परवा करावे
असा एकदाचा निकाल लागला
तरी ती तिथे एकटीच होती ...

आम्ही सगळे परतायला एकत्रच निघालो
ऐन पहाट होत होती
आता मात्र त्या दोघी तिथे सोबत होत्या
एकमेकींना साथ शेवटची देत होत्या

प्र...साद
०५.०५.२०११