पुन्हा

झोपाळा तो एकाकी मग
सुन्न पोकळी पडवीवरती
माजघरातील ती खुंटीवरची
पुन्हा रिकामी जागा माझी

चाफा अगदी खिन्न एकटा
तुळसही पडली कोमेजून ती
आंब्यावरची एक पालवी
वाट पहाते मागील दारी

मग मागे वळुनी एकदाच मी
दिला दिलासा त्या वळणाला
परतुनी येणे हे भाग्यच आहे
असा संवाद दाराशी झाला

कां पहावे मागे वळुनी
असती डोळे पाणावलेले
एक आठवण सोबत आहे
पुन्हा भेटणे या वळणावर

पुन्हा एकदा मग हातांना
ओझरता मग दिला इशारा
काहूर असता मनाशीच या
आठवणींचा कायम जागपहारा

प्र...साद
हैदराबाद
16.01.2013