कशाला उद्या ?

रात्रीच्या त्या एकट्या प्रहरी
थकून निजल्या दुकान दारी
चंद्रही असतो नव्हती जाणीव कधी
आज झाला उद्याचीच भीती काळजामधी
प्र...साद
३०.०५.२०१२

चंद्रशेखर गोखले

एका ओळीत म्हणे
सगळे शब्द उभे राहायचे
शेखरदा चारोळीत घेईल म्हणून
स्वतःहूनच वाट पहायचे

प्र...साद
कधी होते व्यक्त कधी राहते मनातच
कोपऱ्या कोपऱ्यातून मी शब्द उगीच वेचले
मग सगळ्यांनी सांगितले मलाच 
वेचणे शब्द पुरे आता, वाच चंद्रशेखर गोखले 

छंद

तो नव्याकोऱ्या पुस्तकाचा गंध
मनात खोलवर घर करून राहतो
लाईक आणि ट्यागचाही एक छंद
आत्ता आत्ता वाटे तोवरच जुनासा होतो

माझा तसा नेम नाही

मला झोप कां येत नाही
कहर म्हणजे मी कधी झोपतच नाही
झोपलो तर गहजब होईल
मी स्वतःहून कधी उठेन याचाही नेम नाही

हवं तसं जगायला

हवं तसं जगायला
जगण्यावर प्रेम करावं
स्वतःला रडू येताना
सतत इतरांना हसवावं
प्र...साद

जगाची रीत

ठेचल्यावाचून पुढे जायचे नाही ही जगाची रीत आहे
"माझी रेष मोठी" पेक्षा दुसऱ्याची छोटी करणे फार सोपं आहे
निंदा नालस्ती हा आपला प्रमुख धंदा आहे
काम कशाला करायचं आपला रुपया एकदम बंदा आहे !

दुसऱ्याला कधी बोलू दिलंच तर ते फक्त प्रास्ताविक असतं
प्रमुख भाषण आपलंच हे दर सभेत निश्चित असतं
माणुसकी वगैरे मध्ये मला फारसा रस नाही
आत्मस्तुती चुकीची असं मला कधीच वाटत नाही

कात्री चालवायचं शिक्षण हेच मुख्य कामकाज आहे
कधी फिती,कधी खिसे,कधी मागचे दोर असा फार उपयोग आहे
प्र...साद